รักกัน ไม่ต้องมีคำสัญญา

ไม่ใช่ว่า "คำพูด" ไร้ความสำคัญ
แน่นอนว่าสำหรับคนที่คบกัน
การพูดบอกอีกคนว่า "รัก" ย่อมทำให้รู้สึกดีและมีความหมาย
หากคำพูด จะมีค่าแท้จริง ก็ต้องมีการกระทำควบคู่ไปด้วย
ไม่ใช่มีคำว่ารัก พูดขึ้นมาลอยๆ
ทั้งๆที่ ไม่ใส่ใจจดจำวันเกิด
ไม่เคยเป็นห่วงตอนไม่สบาย
ไม่เคยระวังรถให้ ตอนข้ามถนน

มีคนมากมาย
ที่มัวแต่ใช้เวลาหมดไปกับการคิดว่า...
จะสารภาพรักยังไงดีนะ ถึงจะน่าประทับใจ
จะเอ่ยคำสัญญายังไงดีนะ เพื่อให้อีกคนเชื่อมั่น

เอ่ยว่า "จะรักเธอไปจนกว่า ปลาจะเดินได้" ดีไหม???

หรือจะเอ่ยว่า
"จะรักเธอในทุกๆ ชาติ ที่ฉันได้มีโอกาสเกิดมา"

ซึ่งบางที
เวลาที่เรามัวแต่เอามาคิดโน่นนี่เกี่ยวกับวันข้างหน้าอยู่นี้
ก็ทำให้เราสูญเสียเวลาที่เราจะทำดีกับคนที่เรารัก ในช่วงปัจจุบัน

--อย่ามัวแต่คิดถึงเรื่องของอนาคต
จนลืมเอาใจใส่กับ "วันนี้"

ที่เขาว่ากันว่า "คำพูดไม่สำคัญเท่าการกระทำ"นั้น
ไม่ใช่ว่า คำพูด นั้นไม่ใช่สิ่งสำคัญเอาซะเลย
แต่ระหว่างคนที่ไม่สัญญาว่าจะรักกันจนตาย
แล้วทำให้เห็นได้ด้วยตัวเองว่ารักได้อย่างสม่ำเสมอทุกๆ วัน
กับคนที่มัวแต่พร่ำคำสัญญา
หากกลับไม่มีสัการกระทำที่จะยืนยันว่ารักจริงนั้น
ไม่ว่าใคร ก็ย่อมเห็นด้วยว่า
"คำพูดไม่สำคัญเท่าการกระทำ"

ดังนั้น อย่าเอาแต่พร่ำบอกรักกัน
อย่ายกความกวานไว้เหนือความจริง
เพราะหมื่นพันคำสัญญา
ไม่เคยมีค่า...ถ้าไร้หนึ่งการกระทำเพื่อรักด้วยใจ...